Świerzb jest chorobą dotykającą w dużej części psy, lecz wcale nie musi oznaczać to, iż zwierze jest zaniedbane. Świerzb najczęściej zdiagnozować można u psów przebywających w dużych skupiskach. Czasami wystarczy krótkotrwały kontakt z chorym zwierzęciem.
Czym charakteryzuje się świerzb?
Jest chorobą powodowaną przez zakażenie świerzbowcem. Pasożyt żyje na powierzchni naskórka psa, z czasem drążąc w nim korytarze i kieszonki, w których później samica składa jaja i po około 4 dniach wykluwają się z nich larwy, które na powierzchni skóry kontynuują swój rozwój. Cały cykl rozwojowy świerzbowca trwa około 2-3 tygodnie.
Pierwszymi zmianami jakie możemy zaobserwować są grudki pojawiające się na głowie, wokół oczy, małżowin usznych czy na brzuchu lub klatce piersiowej.
Jeżeli świerzb został zdiagnozowany przez lekarza weterynarii, należy szybko zastosować dobrane leczenie. Na początku należy przygotować skórę na działanie leków. Wiąże się to ze skróceniem włosia, wyczyszczeniem skóry. Do leczenia świerzbu u psów stosuje się specjalistyczne szampony, tabletki, preparaty przeciwświerzbowe w postaci maści, aerozole w spreju do stosowania miejscowego, a także antybiotyki.
